بزرگداشت دکترعلی اقبالی (پدر نقشه برداري ايران) توسط انجمن مفاخر ملي ايران

به مناسبت سپری شدن نود و هفت سال از عمر پربار و برکت استاد دکتر علی اقبالی، بنیانگذار مدرسه عالی کشاورزی در همدان و بنیانگذار تدریس رشته نقشه برداری در دانشگاه تهران و به منظور تجلیل از مقام شامخ علمی و فرهنگی ایشان مراسم بزرگداشتی در روز سه شنبه 20 اسفندماه 1387 در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار شد.

دکتر علي اقبالي در حال حاضر رياست موسسه غيرانتفاعي عمران روستايي همدان را به عهده دارند.
قابل ذکر است که اينجانب از سال 83 تا کنون در اين موسسه مشغول به تدريس بوده ام و ايشان از لحاظ شخصيتي فردي در خور تحسين و ستايش هستند و صد حيف که اين شخصيت با وجود خدمات فراواني که داشته اند عملاً به دلايلي خاص مورد بي مهري مسئولان استان همدان بوده اند و بزرگداشتي که بايد در شهر و زادگاه ايشان برگزار ميشد در شهر تهران و توسط انجمن مفاخر ملي ايران برگزار شد.

منبع: http://www.dananews.ir/news.php?show=news&id=2419

در همایشی در انجمن مفاخر فرهنگی:
دکتر علی اقبالی بنیانگذار سازمان نقشه‌ برداری ایران تجلیل شد.

دکتر اقبالی در سال 1327 رشته زمین شناسی و نقشه بـرداری را در دانشگاه تهران دایر کرد و دایر کردن این رشته زمینه ساز ایجاد سازمان نقشه‌ برداری شد.

ساعت خبر: 6:28 - تاريخ خبر: 21/12/1387

از تلاش های علمی قدردانی شد.

به گزارش دانانیوز از واحد مرکزی خبر ، در این همایش انجمن مفاخر فرهنگی ، لوح و هدایایی به استاد علی اقبالی اهدا کرد.

زندگینامه پدر نقشه برداری ایران

دکتر اقبالی در سال 1290 هجری شمسی در همدان متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در این شهر سپری کرد و همزمان به آموختن مبانی علوم و قرآن پرداخت .

وی پس از پایان دوران ابتدایی به تهران آمد و دوره متوسطه را در دبیرستان ثروت به پایان رساند .

در سال 1310 دکتر اقبالی عازم فرانسه و در رشته زمین شناسی موفق به اخذ مدرک فوق لیسانس شد .

وی در سال 1317 به ایران بازگشت و دانشکده کشاورزی ارومیه را تاسیس کرد .

از دیگر کارهای استاد اقبالی تاسیس دانشکده های کشاورزی شیراز ، ارومیه و اهواز بود .

وی در سال 1327 با درجه دانشیاری به دانشگاه تهران انتقال یافت و نخستین بار رشته زمین شناسی و نقشه برداری را در این دانشکده راه اندازی کرد .

استاد اقبالی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به فعالیت علمی خود ادامه داد و در سالهای 1363 و 1364 دانشگاه عمران و توسعه روستاها را تاسیس کرد.

استاد هدف از ایجاد این رشته را پایه آبادانی و رونق اقتصاد کشور می دانست اما فعالیت های او در مدیریت و امور اجرایی محدود نمی شود.

دکتر اقبالی در زمینه ترجمه و تالیف در حوزه زمین شناسی و نقشه برداری آثار ماندگاری را از خود به جای گذاشته است .

وی علاوه بر رشته های علوم کشاورزی و زمین شناسی در زمینه تاریخ نیز آثاری را بر جای گذاشته که مشهورترین آن کتاب ذوالقرنین است.

رييس دانشگاه بوعلي سيناي همدان در آيين بزرگداشت دكتر اقبالي:

دكتر «اقبالي» علم و دانش آينده ايران را پيش‌بيني كرد

21 اسفند 1387 ساعت 13:14

گزارشگر : آناهيد خزير

رييس دانشگاه «بوعلي سينا» همدان معتقد است: جامعه و دانشمندان خواسته‌هاي متقابلي از هم دارند، خواسته جامعه از متفكران و دانشمندان اين بوده كه به ‌واسطه دانش خود آينده را پيش‌بيني كنند. دكتر «اقبالي» هنگامي كه پايه تأسيس دانشكده كشاورزي را مي‌گذاشت، جامعه امروز ايران را مي‌ديد.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، نود و هشتمين جلسه از سلسله جلسات تجليل و بزرگداشت دانشمندان و عالمان انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، به بزرگداشت دكتر «علي اقبالي» اختصاص داشت كه شب گذشته (20 اسفندماه) در اين انجمن برگزار شد. در ابتداي اين مراسم، دكتر «مهدي محقق» در بزرگداشت دكتر «علي اقبالي» گفت: «ما بايد بزرگان و مفاخر كشور ايران را بيشتر معرفي كنيم تا نسل جوان آن‌ها را بشناسند و خدمات و آثار آن‌ها مورد توجه قرار گيرد.»

رييس هيأت مديره انجمن آثار و مفاخر فرهنگي ايران افزود: «نسل آينده ايراني بهتر است كه اين بزرگان را الگوي خود قرار دهند و از زندگي علمي و فرهنگي، آثار و كتاب‌هاي اين دانشمندان بيشتر بهره گيرند تا در آينده نيز نام اين بزرگان بر سر زبان كودكان و جوانان ايراني باشد.»

محقق خاطرنشان كرد: «يكي از اين مردان و مفاخر فرهنگي كشور، دكتر «علي اقبالي» است كه در شرح حالش خدمات متنوعي قابل ذكر است. مدارس كشاورزيي كه استاد تاسيس كرده‌اند نمونه‌اي از كارهاي بزرگ او به‌شمار مي‌آيد.»

وي همچنين يادآور شد: «دانش كشاورزي همواره در فرهنگ ما مورد تحسين و قدرداني بوده است. كتاب «آثار و احيا» اثر «رشيدالدين فضل‌الله همداني» نمونه‌اي از تلاش دانشمندان ايراني در ترويج و شناساندن علم كشاورزي است و اهميت اين دانش را در فرهنگ ما نشان مي‌دهد.»

مهدي محقق يادآور شد: «بهتر است دانشجويان ما با اين آثار آشنا شوند. نبايد دست روي دست بگذاريم تا غربي‌ها آن‌ها را بخوانند و از سرمايه و بن‌مايه‌هاي علمي ما استفاده كنند.»

«محقق» همچنين تأكيد كرد: «لازم است كه ما ميراث فرهنگي خود را بشناسيم و آن را بيشتر به فرزندان ايراني بشناسانيم تا اين بزرگان و مفاخر فرهنگي كشور مهجور نمانند.»

دكتر «محمدعلي زلفي‌گل» استاد دانشگاه بوعلي سيناي همدان نيز سخنران بعدي بود كه گفت: «دانشمندان جامعه بر خود لازم مي‌بينند كه به فكر نياز نسل‌هاي آتي هم باشند، علاوه بر اين‌كه جامعه نيز وظايفي براي آن‌ها در نظر مي‌گيرد.»

وي به مديريت جامعه اشاره كرد و افزود: «يكي از كارهايي كه بر دوش محققان است، مديريت جامعه يا سازماندهي ذهن مديران است به اين معني كه با نوشتن كتاب‌ها و مقالات، ايده‌هايي ارايه كنند و راهكارها را نشان دهند.»

رييس دانشگاه «بوعلي سينا» همدان خاطرنشان كرد: «كاري كه دكتر «اقبالي» در ساليان پر بار عمر خود انجام داد به همين گونه بود. اگر مي‌بينيم امروز از او ستايش مي‌شود و خدمات گران‌بهايش را ارج مي‌نهند، به ‌واسطه ايده‌هاي راهبردي و مقام علمي اوست. دكتر «اقبالي» نه تنها در جامعه ما جايگاه والاي علمي دارد؛ بلكه به فضايل اخلاقي نيز آراسته است.»

«زلفي‌گل» خاطرنشان كرد: «از سوي ديگر، دانشمندان نيز از جامعه انتظاراتي دارند، آن‌ها از جامعه خود مي‌خواهند كه انديشه‌هايشان را حمايت كنند و نسبت به كار و خدمات علمي‌شان بي تفاوت نباشند.

دكتر «اقبالي» از مروجان تحقق علم كشاورزي است
سپس دكتر «اسماعيل شهبازي» استاد دانشگاه تهران گفت: «كسي كه ما امروز براي سپاسگزاري از او جمع شده‌ايم از مروجان واقعي تحقق علم كشاورزي در روستاست. سرزمين ايران حدود 65000 روستا دارد، اين روستاها در نقاط مشخص جغرافيايي قرار دارند و
سازنده هويت اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي ما هستند.»

وي در ادامه سخنانش افزود: «حيات اقتصادي ما وابسته به همين روستاست و ثروت ما در آنجا نهفته است. دكتر «اقبالي» همواره توجهي خاص به روستاها و گسترش كشاورزي در آن‌ها داشته است، او از همان آغاز خدمات علمي و دانشگاهي خود تلاش‌هاي مضاعفي براي تأسيس مراكز آب‌شناسي و خاك‌شناسي انجام داد و آنگاه وارد مرحله كار اجرايي شد.»

وي افزود:‌ «دكتر «اقبالي» در چهارمين دهه از عمر خود، براي آن‌كه بتواند به آب و خاك اين كشور خدمت كند، دانشكده‌هاي كشاورزي را در سراسر كشور تاسيس كرد اين كار براي توسعه و تحقق علم كشاورزي بود.»

استاد دانشگاه تهران يادآور شد:‌ «زماني رسيد كه تصور بر اين بود كه توسعه و افزايش توليد كفايت مي‌كند و ما بايد به توسعه روستايي بپردازيم. اين انديشه از دكتر «اقبالي» بود در همين راستا وي بنيان دانشكده عمران روستايي را در همدان گذاشت. برنامه‌اي كه «اقبالي» در اواخر دهه 60 و تمام دهه 70 به دنبال آن بود امروز برنامه ملي ماست و اين گواه ميزان تاثيرگذاري انديشه‌هاي اوست.»

دكتر «شهبازي» افزود: «وي نخستين كسي بود كه باغي 200 هكتاري را به دانشجويان اختصاص داد تا آن‌ها در كنار آموختن دروس، با دانش كشاورزي و كار درختكاري آشنا شوند. پافشاري دكتر «اقبالي» در همراه كردن دانش جديد با دانسته‌هاي سنتي براي همه ما درس‌آموز بود. از سويي ديگر دانشجويان را وا مي‌داشت كه درباره روستاها تحقيق كنند و در اين باره رساله و پايان‌نامه بنويسند.»

تربيت نيروي انساني در بخش كشاورزي، نتيجه تلاش دكتر اقبالي است
سخنران ديگر دكتر «منصور غلامي» عضو هيأت علمي دانشگاه «بوعلي سينا» همدان بود. وي به توسعه علمي اشاره كرد و گفت: «بحث توسعه علمي از مباحثي است كه شايد به شكل امروزين آن چنان در دانشگاه‌هاي كشور ما سابقه نداشته باشد؛ اما در همين تاريخچه كوتاه اشخاصي در اين راه كارهاي پايه‌اي و با ارزشي انجام داده‌اند كه يكي از بزرگان آن‌ها دكتر «علي اقبالي» است.»

وي افزود:‌ «نگاه دكتر «اقبالي» در توسعه آموزش عالي، نگاه كشاورزي محور بود. دليلي كه وي براي اين طرز نگاه به توسعه آورد چنين است كه كشاورزي موضوعي زير بنايي است و اين‌كه تأمين غذا مساوي با تأمين امنيت است. براي تحقق چنين كاري ما نياز به تكنولوژي و علم جديد داشتيم و امكان دريافت آن دانش با تأسيس دانشكده‌ها ممكن مي‌شد.»

عضو هيأت علمي دانشگاه بوعلي سيناي همدان در پايان خاطرنشان كرد: «دكتر «اقبالي» در تربيت نيروي انساني در بخش كشاورزي، بي‌گمان سهم نخست را دارد، تلاش بسيار وي براي تأسيس دانشكده آموزش عالي كشاورزي خدمت گران‌بهايي است كه نبايد فراموش شود.»

نظم، ايمان و تلاش
سپس دكتر «علي طاهرنيا» معاون آموزش عالي دانشگاه بوعلي همدان گفت:‌ «در قاموس انسان‌هاي موفق بيشتر از سه كلمه «نظم»، «ايمان» و «تلاش» به چشم نمي‌خورد. هر سه اين‌ها در دكتر اقبالي به حد كمال وجود دارد. وي گنجينه‌اي از لطايف است و كمتر پيش آمده كه سخني تكراري بگويد يا حرفي بر زبان بياورد كه آموزنده نباشد.»

وي همچنين افزود: «خير و نيكي او شامل همه آن چيزي است كه بايد بسازد و نامي پر افتخار بر لوح زندگي نهاده است. او به راستي دانش و اخلاق را با هم همراه كرده است؛ پس افتخار معلم و مربي بودن زيبنده او به‌شمار مي‌رود.»

آموزش به جوانان سرلوحه زندگي «اقبالي» است
سپس «شكوفه اقبالي» فرزند استاد و قائم مقام مدرسه عالي دانشكده فني و مهندسي گفت: «از خصلت‌هاي خوب پدرم كه بايد از آن ياد كنم، تعلق خاطر و عشق بي‌پايانش به سرزمين ايران است. وي همواره به ما يادآوري مي‌كرد كه تاريخ پر افتخار كشورمان را مطالعه كنيم و به خاطر بسپاريم. دلبستگي و عشق پدرم به آموزش جوانان، سر لوحه زندگي او بوده است به همين سبب در پيشبرد آرمان‌هاي ملي و علمي خود بسيار سر سخت و خستگي ناپذير است. پدرم پيوسته به سرانجام كار مي‌انديشيد اكنون كه مي‌بينم دست‌پروردگان ايشان در چه مقام‌هاي علمي حضور دارند، شادمان مي‌شوم و حاصل زحمات و تلاش‌هاي پدرم را پر ثمر مي‌بينم.»

در پايان مراسم به دكتر «علي اقبالي لوح يادبودي از سوي انجمن آثار و مفاخر فرهنگي اهدا شد و «اقبالي» در حالي كه به دشواري در جايگاه سخنراني قرار گرفت، در سخنان كوتاهي از انجمن مفاخر سپاسگزاري كرد و گفت: «از جوانان مي‌خواهم كه پاي‌بند اخلاق باشند و در حفظ مملكت، ايمان و باور خود بكوشند.

نويسنده سفرنامه «از پاريس تا كشورهاي اسكانديناوي» افزود: «درست است كه پير و سالخورده شده‌ام؛ اما از عقب‌نشيني خبري نيست!»

منبع: http://www.ibna.ir/vdcayone.49nmw15kk4.txt

منبع: http://www.den.ir/Default_view.asp?@=103770

گفت‌وگوی ماهنامه دنياي اقتصاد با پدر آموزش عالي خصوصي ايران
ما مستقل بوديم

در تاريخ پيدايي دانشگاه‌هاي خصوصي در ايران نام مدرسه عالي كشاورزي همدان که اولين دانشگاه خصوصي در شمال غرب کشور بوده در سال 1345 به نام دکتر علي اقبالي ثبت شده است.

دکتر اقبالي آخرين بازمانده از دانشجوياني است که در 1310 براي ادامه تحصيل توسط دولت به اروپا اعزام شدند. وي از بنيانگذاران آموزش عالي خصوصي در ايران محسوب مي‌شود که هم‌اکنون به عنوان رييس “موسسه آموزش عالي آباداني و توسعه روستاها” در اين شهر به سر مي‌برد. به عنوان شخصي که تاريخ آموزش عالي خصوصي ايران را در سينه دارد گفت‌وگويی با وي انجام داديم. به دليل کسالت ايشان سؤال‌ها کوتاه بود تا تصويري هرچند گذرا از تاريخ آن دوران به دست دهد.
پيدايش اولين دانشگاه خصوصي در ايران به چه دوره و چه سالي برمي گردد؟
اولين دانشگاه خصوصي در ايران سال 1339 با ايجاد دانشگاه ملّي ايران (دانشگاه شهيد بهشتي) در شهر تهران به رياست پروفسور پويان آغاز شد كه البته سرمايه اوليه آن از طرف دولت تامين گرديد. بعد از آن نيز مدرسه عالي دختران (دانشگاه الزهراء) با همت آقاي دكتر كريم فاطمي و مدرسه عالي پارس در تهران به همت خانم دكتر پروين خلعتبري تاسيس شدند. بعد از آن هم مدرسه عالي كشاورزي همدان توسط اينجانب زماني كه استاد دانشگاه تهران بودم، با سرمايه شخصي به نام اولين مركز آموزش عالي خصوصي در خارج از تهران، در شهر همدان پايه‌ريزي و راه‌اندازي شد. اساسنامه و برنامه مدرسه عالي كشاورزي همدان در اسفند ماه 1345 توسط شوراي مركزي دانشگاه‌هاي ايران با پشتيباني و همت شادروان مهندس صفي اصفيا رييس سازمان برنامه و بودجه وقت به تصويب رسيد. ليكن پذيرش دانشجو در سال 1347 زير نظر مركز آزمون شناسي وزارت علوم و آموزش عالي در زمان وزارت شادروان دكتر حميد رهنما آغاز شد.
مفهوم خصوصي بودن در مديريت اين دانشگاه‌ها تا چه حد رعايت مي‌شد؟
مديريت مدرسه عالي كشاورزي كاملا خصوصي بود و دولت وقت هيچ دخالتي در اداره آن انجام نمي‌داد در واقع شخص من در اداره آن مستقل بودم.
مديريت دانشگاه‌هاي خصوصي ديگر چه؟ دخالت يا نظارت دولت در مديريت آنها تا چه اندازه صورت مي‌گرفت؟ اين دانشگاه‌ها تا چه اندازه مستقل عمل مي‌کردند؟
دخالت دولت وقت در مديريت دانشگاه‌هاي خصوصي محدود به مقررات آموزشي دانشگاه‌ها بود. هر سال بنا به مقتضي مسائل و به دعوت شوراي مركزي دانشگاه‌هاي ايران در جلسات وزارتخانه حضور پيدا مي‌كرديم. ما نيز موارد مورد نظر وزارت علوم و آموزش عالي را پس از تصويب و جمع‌بندي در مدرسه عالي اجرا مي‌کرديم.
پس دولت هم تا اندازه‌اي در روند تصميم‌گيري‌ها دخالت داشته است. اين دخالت را مي‌توان حداقلي دانست يا حداکثري؟
دخالت دولت در دانشگاه‌هاي بخش خصوصي حداقلي بود.
سياست‌هاي دولت وقت با توجه به مسائل سياسي، فرهنگي و اقتصادي آن دوران مبتني بر جمايت از شکل گيري مراکز آموزش عالي خصوصي بود يا از روند توسعه آنها جلوگيري مي‌کرد؟
با توجه به اينكه تاسيس بخش خصوصي در آموزش عالي مساله جديدي بود، سياست كلي دولت در روند شكل‌گيري آنها هنوز روشن نبود. اما فقط استادان دانشگاه‌ها بودند كه مي‌توانستند مجوز تاسيس دانشگاه خصوصي بگيرند.
مدرسه عالي کشاورزي همدان از چه زماني به عنوان اولين دانشگاه خصوصي در شهرستان شناخته شد؟
تاسيس مدرسه عالي كشاورزي همدان با تصويب هيات‌وزيران و ابلاغ نخست وزير وقت در مورخ 5/7/45 خطاب به مسوولان مربوطه در استان همدان رسميت يافت.
در آن زمان مزايايي براي موسسان دانشگاه‌هاي خصوصي در نظر گرفته مي‌شد؟
خير. امتيازي خارج از امتيازات معمول اعضاء هيات علمي دانشگاه‌ها به آنها تعلق نمي‌گرفت.
دانشسراها نيز در گروه مراکز آموزش‌عالي خصوصي قرار مي‌گرفتند؟
خير دانشسراها جزء مدارس دولتي بودند نه بخش خصوصي.
با توجه به تجربه چند دهه اخير در آموزش عالي، آيا مي‌توان گفت ادامه روند شکل‌گيري دانشگاه‌هاي خصوصي در ايران بعد از انقلاب به درستي انجام شده است؟
دانشگاهها و موسسات آموزش عالي كه در چند دهه اخير شكل گرفته‌اند مشخصات بخش خصوصي را ندارد که اين مورد هم به نحوه شکل‌گيري آنها باز مي‌گردد و هم شامل مباني حقوقي در مورد آنها مي‌شود براي مثال سرمايه‌گذاري موسسان دانشگاه‌هاي خصوصي تضمين حقوقي كافي نداشته است که اين نکته براي سرمايه‌گذاران در اين بخش ايجاد مشکل خواهد کرد.
آيا اين ناموفق بودن دلائل خاصي داشته يا ناشي از شناخت نادرست از اين بخش مي‌شود؟
به دليل عدم واگذاري اختيارات كامل در رابطه با سرمايه‌گذاري و بهره برداري از آن در اين بخش و يا وجود ابهام در آنها، كسي تمايل به سرمايه گذاري در بخش آموزش عالي را ندارد و از طرفي فراهم كردن زير ساخت‌هاي اساسي براي يك دانشگاه خوب نياز به سرمايه قابل‌توجهي دارد. ضمنا مشخص نبودن حدود اختيارات موسسان و ميزان دخالت وزارت علوم نيز سرعت حركت را كند كرده است. از طرفي ديگر برخي از افراد كه مبادرت اخذ مجوز تاسيس موسسه آموزش عالي خصوصي نموده‌اند از سوابق دانشگاهي و مراتب علمي برخوردار نيستند و در نهايت به عنوان آسيب در اين بخش موجب دوري از اهداف اصلي آموزش عالي خواهند شد.
آيا مي‌توان ادعا کرد مراکز آموزش عالي که امروزه با نام دانشگاه‌هاي غيرانتفاعي شکل گرفته‌اند همان دانشگاه‌هاي خصوصي دوران پهلوي هستند؟
مي توانند باشند اما هنوز فاصله زيادي با آنها دارند.
اين فاصله از نظر شما مثبت است يا منفي؟ در واقع دانشگاه‌هاي غيرانتفاعي در چه سطحي قرار دارند؟
دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالي غير انتفاعي براي توسعه نياز به حمايت‌هاي قانوني و مقرراتي دارند. و اين مساله نياز به اين دارد که دولت در رسالت توسعه كيفي و كمي دانشگاه‌ها، توجه بيشتري را به غير انتفاعي‌ها داشته باشد چراکه اين موسسات هزينه تحصيلي، حدودا دويست‌هزار دانشجو را از دوش دولت برداشته‌اند.
زندگينامه دكتر علي اقبالي
دكتر علي اقبالي در سال 1290 شمسي، در يكي از خانواده‌هاي اصيل و قديمي همدان به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي خود را، در مكتب خانه نزديك منزل زير نظر استاد معظم شيخ موسي نثري شروع كرد و چند ماه تابستان را نيز در مدرسه تازه تاسيس شادروان امير تومان مهدي خان قراگوزلو در مزداگرد بسر مي‌برد و به آموختن فارسي، قرآن و زبان فرانسه مي‌پرداخت.
دوره شش ساله ابتدايي را در مدرسه نصرت همدان به پايان رساند. ايشان از فارغ‌التحصيلان دوره اول اين مدرسه بودند. وي براي ادامه تحصيلات متوسطه به تهران رفت و دوره اول متوسطه را در دبيرستان ثروت تهران گذراند. در سال1310 پس از موفقيت در مسابقه اعزام محصل به اروپا، همراه گروه دوره سوم جهت ادامه تحصيل به فرانسه اعزام شد و ابتدا در “ليسه شامبري” مشغول تحصيل و موفق به اخذ “باكالورآ” يا پيش دانشگاهي فرانسه كه داراي ارزش بين‌المللي است شد. سپس وارد دانشگاه پاريس شد. پس از پايان دوران تحصيلي ليسانس و فوق ليسانس با گرايش زمين شناسي در سال 1317 به ايران مراجعت کرد.
دكترعلي اقبالي پس از طي دوره خدمت دو ساله سربازي به عنوان كارشناس وارد بانك كشاورزي ايران شد. در اين زمان با دختر مرحوم حسنعلي خان اشرفي كه وابسته به يكي از خانواده‌هاي اصيل و قديمي ايران و اصالتا از خانواده‌هاي بهشهر مازندران بودند ازدواج كرد. مرحوم حسنعلي خان اشرفي دو بار شهردار همدان بوده و در آن زمان معاون فني شهردار تهران بود.
مرحوم مهر انگيز اشرفي همسر ايشان زني فرهيخته بود كه در موفقيت‌هاي فرهنگي و دانشگاهي وي تاثير به‌سزا داشت. حاصل ازدواج دكتر اقبالي و مهرانگيز اشرفي 5 فرزند است. دكتر علي اقبالي در سال 1327 پس از تصويب قانون تاسيس دانشگاه‌ها، در دانشگاه تبريز به‌عنوان عضو هيات علمي بکار مشغول شد و در آنجا با تشويق جوانان به امر ورزش، به‌خصوص ترويج ورزش اسکي و کوهنوردي در بين آنها بسيار کوشش کرد.
در همان سال از طرف رييس دانشگاه تبريز، مرحوم دکتر خان بابا بياباني با حفظ سمت معاونت دانشگاه، مأمور تاسيس دانشکده کشاورزي در اروميه شد. دانشكده فوق موجب گسترش آموزش عالي در اروميه شد و در حال حاضر در قالب دانشگاه اروميه قرار دارد. در سال 1331، به دانشگاه شيراز انتقال يافت و با درجه دانشياري در دانشكده پزشكي به تدريس علوم پايه پرداخت و سپس از طرف رييس وقت دانشگاه شيراز مرحوم دكتر قربان مامور ايجاد دانشكده كشاورزي شيراز شد.
در سال 1332، به دعوت سازمان يونسكو به پاريس عزيمت و به بررسي وضعيت آبياري و نقش قنات در ايران به تحقيق پرداخت و در خاتمه با ارائه پايان نامه خود در موضوع فوق، موفق به اخذ درجه دكترا از دانشگاه پاريس شد. در سال 1335، باتصويب نمايندگان خوزستان در مجلس شوراي ملي، براي ايجاد دانشكده كشاورزي به خوزستان رفت. در راستاي انجام اين ماموريت، ضمن استقرار در ساختمان قديمي شيخ خزعل با اعتبار مالي ناچيز گام‌هاي اوليه را برداشت، با همكاري نيكوكاران محلي در مدت سه ماه به پايه گذاري دانشكده همت گماشت. وي توانست موافقت مرحوم دكتر منوچهر اقبال رييس هيات‌مديره، شادروان دكتر رضا فلاح معاون ايشان و ساير مديران شركت ملي نفت ايران را براي استفاده از مزرعه هزار هكتاري ملاثاني در 25‌كيلومتري اهواز براي استقرار دانشكده كشاورزي اهواز جلب و براي كارورزي دانشجويان دانشكده آماده كند. اين مركز بعدها به صورت يك دانشكده مستقل از دانشكده كشاورزي اهواز فعاليت مي‌كرد و در حال حاضر يك پايگاه تحقيقاتي بزرگ بوده و به نام دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي رامين فعاليت دارد.
در ميان فارغ‌التحصيلان اين دانشكده براي نخستين بار در ايران دو دختر با درجه مهندسي كشاورزي فارغ‌التحصيل شدند. در سال 1337، دكتر اقبالي پس از قبولي در مسابقه دانشياري دانشگاه تهران، به عضويت هيات علمي دانشگاه تهران درآمد و دراين دوران با استاداني چون پروفسور هشترودي، دكتر محمود حسابي، دكتر عزت‌ا... سحابي، دكتر فريدون فرشاد، دكتر شيرواني همكاري داشت. ارتباط وي با پروفسور هشترودي به دوستي نزديکي تبديل شد كه تا پايان حيات پروفسور پايدار ماند.
چگونگي آشنايي دكتر اقبالي با دكتر محمود حسابي از زمان كنكور اعزام محصل بخارج شروع شده بود و بعدها با توجه به خويشاوندي نسبي دكتر حسابي با خاندان اشرفي همسر دكتر اقبالي و همچنين رياست ايشان در دانشكده علوم تهران، اين ارتباط نزديك و تا پايان عمر دكتر حسابي باقي ماند. دكتر اقبالي در دانشكده علوم تهران به تدريس نظري و عملي رشته زمين‌شناسي و نقشه‌برداري مشغول شد. وي مجددا در سال 1339 از طرف سازمان يونسكو به فرانسه دعوت شد. اين بار پروژه تحقيقي وي در مورد سرچشمه آب مورد نياز و مصرف جنوب شهر پاريس توسط دو رودخانه LUNIN و LOIGNE انجام گرفت. تحقيقات دو ساله و تصويب آن از طرف كارشناسان سازمان يونسكو نشان داد كه مي‌توان از اين منابع پنجاه ميليون متر مكعب آب بيشتر براي هر منطقه دو‌هزار كيلومتر مربعي بدست آورد. اين تحقيقات، به نام وي در چاپ دوم كتاب “ ژيلبر كاستاني” تحت عنوان منابع آب” اننتشار يافت. اين رساله درجه کسب کرد.
در سال 1342، سازمان يونسكو از متخصصان آب در كشورهاي مختلف دعوت کرد كه طي همايشي ده روزه در پاريس، در مورد اندازه‌گيري آب مورد مصرف جهان بررسي کنند.
دكتر اقبالي از طرف دكتر منوچهر اقبال، رييس هيات نمايندگي ايران در يونسكو، به عنوان يكي از معاونان رييس نمايندگي انتخاب شد و پس از پايان گردهمايي، نوشته‌ها و پيشنهادات ارائه شده در همايش مذكور، توسط دكتر اقبالي گردآوري شد. اين مجموعه در حال حاضر در كتابخانه دانشگاه بوعلي سيناي همدان قرار دارد. وي همچنين با تصويب سازمان يونسكو مقدمات تاسيس سازمان ژئولوژي و هيدروژئولوژي خاورميانه در ايران را بنيان گذارد. همزمان با اين اتفاق رشته آب شناسي در دانشكده علوم تهران ايجاد شد كه وي به عنوان مدرس در آنجا مشغول شد. دكتر اقبالي پس از بنيان گذاري مدرسه عالي كشاورزي همدان با درجه استادي در دانشگاه تهران به مقام بازنشستگي رسيد. دوران خدمت وي در دانشگاه تهران همزمان با رياست دكتر علي اكبر سياسي، دكتر منوچهر اقبال و دكتر فرهاد و در نهايت پروفسور رضا بوده است.
وي در سال 1346، مدرسه عالي كشاورزي همدان را در زميني به مساحت چهل هكتار، واقع در كيلومتر شش جاده همدان به كرمانشاه بنيان گذاشت. اين مدرسه در دو سال اول در دوره كارداني رشته كشاورزي و از سال سوم به بعد، در دوره‌هاي كارشناسي ترويج و آموزش كشاورزي و تعاون روستايي دانشجو تربيت مي‌كرد. دانشجويان كارشناسي مي‌بايست در پايان دوره يك رساله تحقيقي به عنوان پايان نامه تهيه مي‌كردند. اين رساله‌ها بصورت يك مجموعه علمي در كتابخانه مدرسه عالي كشاورزي گرد آوري مي‌شد كه تعداد زيادي از آنها به دليل داشتن اطلاعات جامع و كاملي در مورد روستاهاي استان همدان و برخي روستاهاي ساير استان‌هاي كشور، در سال 1383 تحويل سازمان ميراث فرهنگي همدان شد.
مدرسه عالي كشاورزي با زيربنايي به مساحت، شش‌هزار متر مربع، مجهز به تمام وسايل آموزشي، رفاهي، ورزشي و يك موزه بزرگ تاريخ طبيعي بي‌نظير بود. مزرعه‌اي به مساحت دويست هكتار نيز جهت كارهاي عملي و كارورزي آماده شده بود. مدرسه عالي كشاورزي همدان، نخستين دانشكده كشاورزي بود كه به کوشش دكتراقبالي با دانشگاه يوتاي آمريكا قرارداد همكاري آموزشي و تبادل استاد و دانشجو منعقد كرد. سالانه4 نفر از استادان آن دانشگاه براي تدريس دو ماهه به ايران مي‌آمدند. عده‌اي از فارغ التحصيلان نيز براي طي مراحل بالاتر و مطالعات علمي و گذراندن دوره دكترا به دانشگاه يوتا اعزام مي‌شدند.
مجموعه بزرگ مدرسه عالي كشاورزي همدان شامل محوطه و ساختمان دانشكده، در سال 1358 به تصرف وزارت دفاع درآمد و سپس به‌دليل نياز شرايط جنگي به صورت پادگان آموزشي در اختيار سپاه قرار گرفت. اموال و وسايل آن به دانشگاه بوعلي سيناي همدان واگذار گرديد. متاسفانه دولت جبران زيان‌هاي مالي و معنوي دانشكده را ننمود.
در طي سال‌هاي 1356-1364، فعاليت‌هاي دانشگاهي استاد متوقف و منحصر به مطالعه و تاليف و ترجمه گرديد. اين دانشگاه، مجددا در سال 1375 اقــــدام به تاسيس يك مركز دانشگاهي جديد بنام “موسسه آموزش عالي آباداني و توسعه روستاها” كرد كه در حال حاضر مشغول فعاليت است.

تاليفات و ترجمه‌هاي دكتر علي اقبالي در طول زمان
و طي فعاليت‌هاي دانشگاهي و آموزشي
1- ورزش روزانه بانوان (1945 ميلادي)
2- رمان تريستان وايزو 1325 (ترجمه)
3-ترجمه كتاب زمين شناسي آذربايجان، تاليف “هوبرت رپين” (ترجمه) 1948 ميلادي.
4-رساله دكترا در آبياري ايران و قنات به زبان فرانسه (1954)
5- سفرنامه از پاريس تا كشورهاي اسكانديناوي (1957 ميلادي)
6-تكنونيك (چاپ اول 1961 - چاپ دوم 1964).
7-كارتوگرافي و نقشه‌هاي زمين شناسي(چاپ اول 1961- چاپ دوم 1964).
8- هيدروژئولوژي، تاليف “ژيلبر كاستاني” ترجمه (دو جلد 1965).
9- نقش جنگل در ازدياد آب (1969)
10- اتم در زمين شناسي (1975)
11-ترجمه اكولوژي (چاپ اول 1977- چاپ دوم 85).
12- سفرنامه ژان اتر (OTTER) مبحث تاريخي مربوط به دوره نادرشاه ترجمه (1988)
13- كتاب چنگيزخان تاليف موريس پرشرون ترجمه (1991)
14- پيشنهاداتي درباره حل مشكل و طرح ترافيك تهران. (1370).
15-كدامين محيط زيست “تاليف” (1378)
16-زمين‌شناسي، بحث و تحقيق (1379)
17- كتاب “زمين” ابزارها و روش‌ها تاليف پاكت و ژان در كور ترجمه (1383)
18-ذوالقرنين، كوروش كبير يا اسكندر مقدوني (تاليف 1386)
19-ديده‌ها و شنيده‌ها در دست ويراستاري است(1386)
20-امپراتوري اشکانيان يا تاريخ پارت‌ها در دست چاپ است.(1386)

منبع: http://www5.irna.ir/View/FullStory/?NewsId=383272&IdZone=68

بنيانگذار مدرسه عالي کشاورزي همدان مورد تجليل قرار مي گيرد
همدان- مسوول روابط عمومي موسسه عالي کشاورزي همدان گفت: "علي اقبالي" بنيانگذار مدرسه عالي کشاورزي همدان 20اسفند ماه امسال با حضور مفاخر علمي و فرهنگي کشور در انجمن آثار و مفاخر فرهنگي ايران در مراسمي مورد تجليل قرار مي گيرد.

"ساناز بصيري" در گفت وگو با ايرنا افزود: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي در اقدام ارزشمند از يک عمر تلاش علمي دکتر"علي اقبالي"استاد دانشگاه و بنيانگذار مدرسه عالي کشاورزي همدان و سازمان نقشه برداري تهران تجليل مي کند.
دکتر علي اقبالي در سال 1290 شمسي در يکي از خانواده هاي اصيل و مذهبي همدان به دنيا آمد و تحصيلات ابتدايي را نزد بزرگان وقت در همدان به پايان رساند و تحصيلات متوسطه را در دبيرستان تهران به پايان رساند.
دکتر اقبالي در سال 1310 پس از موفقيت در مسابقه اعزام محصل به اروپا به فرانسه رفت و ليسانس خود را در گرايش زمين شناسي از دانشگاه پاريس اخذ و در سال 1317 به تهران بازگشت.
دکتر اقبالي کار در بانک کشاورزي و دانشگاه هاي تبريز,اروميه,شيراز , خوزستان و دانشگاه تهران رادر کارنامه زندگي پربار خود دارد و در طول زندگي علمي خود بارها در کنفرانس هاي علمي و بين المللي شرکت کرده است.
دکتر اقبالي در سال 66 مدرسه عالي کشاورزي همدان را در زميني به مساحت 40 هکتار بنيان نهاد و اين مکان را منشا تعليم و تربيت هزاران دانشجو در رشته کشاورزي قرار داد.
اين استاد دانشگاه در سال 75 اقدام به تاسيس يک مرکز دانشگاهي جديد به نام آموزش عالي آباداني و توسعه روستاها در همدان کرد که اکنون هزار دانشجو در مقطع کارداني و کارشناسي در آن تحصيل مي کنند.
دکتر علي اقبالي تاکنون دهها کتاب و مقاله هاب علمي در زمينه هاي مختلف تاليف و ترجمه کرده که مورد استفاده مجامع علمي و دانشگاهي قرار دارند.

منبع: http://www.irexpert.ir/WebForms/News/NewNewsDetail.aspx?EvID=98910

مراسم تقدير از خدمات علمي استاد اقبالي برگزار مي‌شود
مراسم بزرگداشت دكترعلي اقبالي از پيشكسوتان زمين‌شناسي كشور و موسس مدرسه‌ عالي كشاورزي همدان، بيستم اسفندماه جاري در انجمن آثار و مفاخر فرهنگي برگزار مي‌شود.

به گزارش خبرنگار«علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، به گفته‌ مهدي محقق، رييس انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، مراسم بزرگداشت علي اقبالي ساعت 17:30 دقيقه روز سه‌شنبه بيستم اسفند ماه سال جاري در محل انجمن آثار و مفاخر فرهنگي برگزار مي‌شود.

على اقبالى در سال 1290 در همدان به دنيا آمد. دوره شش ساله ابتدايي را در مدرسه نصرت همدان به پايان رساند و براي ادامه تحصيلات متوسطه به تهران رفت و دوره اول متوسطه را در دبيرستان ثروت تهران گذراند.

در سال1310 پس از موفقيت در مسابقه اعزام محصل به اروپا، همراه گروه دوره سوم جهت ادامه تحصيل به فرانسه اعزام شد و پس از پايان دوران تحصيلي ليسانس و فوق ليسانس با گرايش زمين شناسي در سال 1317 به ايران مراجعت کرد.

وي پس از طي دوره خدمت دو ساله سربازي به عنوان كارشناس وارد بانك كشاورزي ايران شد.

اقبالي در سال 1327 پس از تصويب قانون تاسيس دانشگاه‌ها، در دانشگاه تبريز به‌عنوان عضو هيات علمي به کار مشغول شد.

در همان سال از طرف رييس دانشگاه تبريز با حفظ سمت معاونت دانشگاه، مأمور تاسيس دانشکده کشاورزي در اروميه شد. اين دانشكده موجب گسترش آموزش عالي در اروميه شد و در حال حاضر در قالب دانشگاه اروميه قرار دارد. در سال 1331، به دانشگاه شيراز انتقال يافت و با درجه دانشياري در دانشكده پزشكي به تدريس علوم پايه پرداخت و سپس از طرف رييس وقت دانشگاه شيراز مامور ايجاد دانشكده كشاورزي شيراز شد.

اقبالي در سال 1332، به دعوت سازمان يونسكو به پاريس عزيمت و به بررسي وضعيت آبياري و نقش قنات در ايران به تحقيق پرداخت و با ارائه پايان نامه خود در اين موضوع، موفق به اخذ درجه دكتري از دانشگاه پاريس شد. سپس در سال 1335، با تصويب نمايندگان خوزستان در مجلس شوراي ملي، براي ايجاد دانشكده كشاورزي به خوزستان رفت و در مدت سه ماه به پايه گذاري دانشكده همت گماشت.

با پيگيري‌هاي وي موافقت مديران شركت ملي نفت ايران براي استفاده از مزرعه هزار هكتاري ملاثاني در 25‌كيلومتري اهواز براي استقرار دانشكده كشاورزي اهواز جلب و براي كارورزي دانشجويان دانشكده آماده شد. اين مركز بعدها به صورت يك دانشكده مستقل از دانشكده كشاورزي اهواز فعاليت مي‌كرد و در حال حاضر يك پايگاه تحقيقاتي بزرگ بوده و به نام دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي رامين فعاليت دارد.

دكتر اقبالي در سال 1337 پس از قبولي در مسابقه دانشياري دانشگاه تهران، به عضويت هيات علمي دانشگاه تهران درآمد و دراين دوران با استاداني چون استاد هشترودي، دكتر محمود حسابي و دكتر سحابي همكاري داشت.

وي در دانشكده علوم تهران به تدريس نظري و عملي رشته زمين‌شناسي و نقشه‌برداري مشغول شد تا مجددا در سال 1339 از طرف سازمان يونسكو به فرانسه دعوت شد. اين بار پروژه تحقيقي وي در مورد سرچشمه آب مورد نياز و مصرف جنوب شهر پاريس توسط دو رودخانه LUNIN و LOIGNE انجام شد. تحقيقات دو ساله و تصويب آن از طرف كارشناسان سازمان يونسكو نشان داد كه مي‌توان از اين منابع پنجاه ميليون متر مكعب آب بيشتر براي هر منطقه دو‌هزار كيلومتر مربعي بدست آورد. اين تحقيقات، به نام وي در چاپ دوم كتاب «ژيلبر كاستاني» تحت عنوان «منابع آب» اننتشار يافت.

دكتر اقبالي همچنين با تصويب سازمان يونسكو مقدمات تاسيس سازمان ژئولوژي و هيدروژئولوژي خاورميانه در ايران را بنيان گذارد.

همزمان با اين اتفاق رشته آب شناسي در دانشكده علوم تهران ايجاد شد كه وي به عنوان مدرس در آنجا مشغول شد. دكتر اقبالي پس از بنيان گذاري مدرسه عالي كشاورزي همدان با درجه استادي در دانشگاه تهران به مقام بازنشستگي رسيد.

وي در سال 1346، مدرسه عالي كشاورزي همدان را در زميني به مساحت چهل هكتار، واقع در كيلومتر شش جاده همدان به كرمانشاه بنيان گذاشت. اين مدرسه در دو سال اول در دوره كارداني رشته كشاورزي و از سال سوم به بعد، در دوره‌هاي كارشناسي ترويج و آموزش كشاورزي و تعاون روستايي دانشجو تربيت مي‌كرد.

مدرسه عالي كشاورزي همدان، نخستين دانشكده كشاورزي بود كه به کوشش دكتراقبالي با دانشگاه يوتاي آمريكا قرارداد همكاري آموزشي و تبادل استاد و دانشجو منعقد كرد. سالانه چهار نفر از استادان آن دانشگاه براي تدريس دو ماهه به ايران مي‌آمدند. عده‌اي از فارغ التحصيلان نيز براي طي مراحل بالاتر و مطالعات علمي و گذراندن دوره دكتري به دانشگاه يوتا اعزام مي‌شدند.

منبع: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8712210349

گزارش فارس از مراسم بزرگداشت علي اقبالي/2
«اقبالي» از مروجين كشاورزي علمي در روستاها است
خبرگزاري فارس: يكي از استادان دانشگاه تهران در بزرگداشت علي اقبالي، استاد علوم كشاورزي گفت: اقبالي در سرزميني كه حدود 65 هزار روستا دارد، از مروجين واقعي تحقق كشاورزي علمي در روستاها است.

به گزارش خبرنگار فارس، شب گذشته (سه شنبه 20 اسفند) مراسم تجليل از علي اقبالي، پژوهشگر و مؤسس دانشكده مدرسه عالي كشاورزي همدان و دانشكده كشاورزي اهواز در تالار انجمن آثار و مفاخر فرهنگي ايران برگزار شد.
در اين جلسه كه با حضور خود علي اقبالي برگزار شد، مهدي محقق، رييس انجمن آثار و مفاخر فرهنگي؛ محمدعلي زلف گلي، رييس دانشگاه بوعلي سيناي همدان؛ اسماعيل شهبازي، استاد دانشگاه تهران؛ منصور غلامي، عضو هيئت علمي دانشگاه همدان؛ علي باقري، معاون آموزشي دانشگاه همدان و شكوفه اقبالي، فرزند علي اقبالي به ايراد سخنراني پرداختند.

* زلف‌گلي: وظيفه عالمان در جهان سوم سنگين‌تر است

در ابتدا محمد علي زلف‌گلي رئيس دانشگاه بوعلي همدان با بيان اينكه هميشه تصور مي‌كرديم تنها تهراني‌ها ديده مي‌شوند، اما اين جلسه نشان داد كه به شهرستاني‌ها هم بها داده مي‌شود؛ گفت: قلم عالمان هم وزن خون شهيدان است و زندگي دادن و زندگي بخشيدن در روح هر دو اينهاست.
وي با طرح اين پرسش كه جامعه چه انتظاري از مفاخر خود دارد و مفاخر چه انتظاري از جامعه دارند، ادامه داد: يكي از مطالبات جامعه از مفاخر اين است كه انديشمندان عالمانه آينده را پيش‌بيني كنند و علي اقبالي با تأسيس دانشكده‌هاي مختلف اين پيش‌بيني را انجام داده است.
زلف‌گلي با بيان اينكه كشور ما هنوز پس از 100 سال نفت خام صادر مي‌كند، افزود: وظيفه دانشمندان است كه طرحي پيش‌بيني كنند كه بتوان اشتغال‌زايي كرد و نفت را خودمان به كالاهاي ديگر تبدلي كنيم نه اينكه آن را به صورت خام صادر كنيم و محصولاتي كه آنها از نفت به دست مي آورند را به قيمت گران تري از آنها خريداري كنيم .
رييس دانشگاه بوعلي همدان وظيفه عالمان در جهان سوم را سنگين‌تر دانست و تصريح كرد: عالمان يا بايد خودشان مديريت كنند و يا با افكاري كه به جامعه القا مي‌كنند ذهن مديران را هدايت كنند. در واقع به مديران بگويند چه ايده‌هايي عملي شود و كدام عملي نشود.
وي يكي از مهم‌ترين توقعات جامعه از دانشمندان را داشتن اخلاق به همراه دانش عنوان و اشاره كرد:جامعه مي‌خواهد عمل علما با اخلاق و معنويت همراه باشد و اين نكته بسيار مهمي است كه بايد مورد عنايت قرار بگيرد.
زلف گلي به تشريح خواسته هاي علما پرداخت و گفت: دانشمندان مي‌خواهند حمايت همه جانبه شوند. جامعه بايد از افكار و ايده‌هاي آنها جانب‌داري كند .جامعه نبايد نسبت به علماي خود بي‌تفاوت باشد و بايد در گزينش پست‌هاي مهم عالمان و متفكران كنار گذاشته نشوند.
اين استاد دانشگاه از مردم خواست: تلاش كنند فرهنگي را كه علما پايه‌هاي آن را بنا كرده‌اند عموميت و ترويج دهند. اگر رشد جامعه آنطور كه انتظار داريم نيست به دليل سيستم ارباب رعيتي است كه در جامعه وجود دارد بحث شايسته‌سالاري و علم‌باوري بايد در جامعه نهادينه شود.

* شهبازي: اقبالي از مروجين كشاورزي علمي در روستاها است

سپس اسماعيل شهبازي، استاد دانشگاه تهران نيز با ذكر صفات و خصوصيات علي اقبالي گفت: اقبالي از مروجين واقعي تحقق كشاورزي علمي در روستاها است. سرزمين ايران در حدود 65 هزار روستا دارد كه حيات اقتصادي ما منوط به آنها است و اگر درست از آنها استفاده شود وضع اقتصادي خوبي خواهيم داشت.
شهبازي با اشاره به اينكه اقبالي زندگي خود را با آب و خاك تقسيم كرد افزود: او در تبريز و اهواز و همدان دانشكده كشاورزي تأسيس كرد و همواره تذكر مي‌دهد كه ما به اندازه كافي توسعه كشاورزي داشته‌ايم و در حال حاضر نياز به توسعه كشاورزي در روستاها داريم .
اين استاد دانشگاه با بيان اينكه من هميشه پشت سر ايشان دويده ام و هرگز نتوانسته‌ام به پاي او برسم ادامه داد: اقبالي براي هر كدام از برنامه‌هايش سال‌هاي سال دويد و هنوز كاري را سامان نداده بودكه از پا نمي نشست و به طرحي ديگر مشغول مي شد.
وي يكي از كارهاي مهم علي اقبالي را تربيت دانشجويان متعهد دانست و اضافه كرد: اقبالي هميشه تلاش مي كرد دانشجويانش را با جديد ترين علم روز آشنا كند. براي آنها دروس جديد طراحي مي كرد و اصرار داشت كه حتما اين دروس برگزار شود از جمله اتم در كشاورزي و درس سفالينه در كشاورزي .
وي همچنين از عشق اقبالي به دانشچويان و روستاييان گفت و تاكيد كرد: او 200 هكتار زمين كشاورزي تهيه كرده بود و دانشجويان را به همراه خبره‌ترين باغبان‌ها به آنجا مي‌برد تا دانشجوها با تجربيات آنها آشنا بشوند و فوت وفن‌هاي باغباني سنتي را بياموزند. او اصرار داشت دانشجويانش به روستاها بروند و مدتي در آنجا زندگي كنند و تزي براي رفع مشكلات و مسائل آن روستا به همراه بياورند.
شهبازي خدمت به نشر كتاب را از ديگر خدمات اقبالي دانست و ادامه داد: اقبالي نمي پذيرفت كه استادان با جزوه سر كنند و تلاش مي‌كرد زمينه چاپ كتاب را براي آنها فراهم كند چون مي‌دانست براي تهيه كتاب نياز به اطلاعات به روز است.
استاد دانشگاه تهران در پايان اشاره كرد: هميشه از خودم سوال مي‌كنم چطور علي اقبالي در طول اين همه سال و با وجود اين همه كار و فعاليت هنوز از پا ننشسته است و اميد را در دل زنده نگه مي‌دارد و دوست دارد جوان‌ها نيز اميدشان را به آينده از دست ندهند.

* غلامي: وجود و تقويت رشته كشاورزي در كشور ضرورت دارد

در ادامه منصور غلامي، عضو هيئت علمي دانشكده همدان در سخناني با اشاره به اين كه توسعه علمي به شكل امروزي‌اش سابقه طولاني ندارد گفت: در همين عمر كوتاهي كه از توسعه علمي در ايران مي گذرد قدم‌هاي بزرگي برداشته شده است و افراد شاخصي در اين زمينه تربيت شده‌اند.
وي ادامه داد: توسعه كشاورزي امري زير بنايي است و تأمين غذا مساوي است با امنيت جامعه. كشاورزي ما نياز به علوم جديد در اين زمينه داشت و بدون تشكيل دانشكده امكان ورود اين دانش ها به كشور ما وجود نداشت.
غلامي شعار هميشگي علي اقبالي را ايستادگي و تلاش عنوان كرد و يادآور شد: اقبالي هميشه مي گفت شكست مي خوريم اما عقب نشيني نمي كنيم. هيچ حركتي كه ايشان را از اهدافشان باز دارد در كارنامه وي نيست.
وي تأسيس مدارس و دانشكده‌هاي دولتي با هزينه‌هاي دولتي را كار سختي ندانست و افزود: مهم اين است كه در بخش خصوصي به دليل كمبود حمايت‌ها مقاومت كرد كه اقبالي به خوبي از پس آن بر آمد. وي در رشته‌هايي سرمايه‌گذاري مي‌كرد كه امكان رشد آن در مجموعه‌هاي دولتي نبود.
غلامي ادامه داد: اقبالي از اين نمي‌ترسيد كه به خاطر وجود كلمه روستا در ادامه رشته مهندسي آباداني و توسعه روستا هيچ دانشجويي ثبت نام نكند و مي‌گفت حتي اگر يك نفر هم آمد همان را پرورش مي‌دهيم تا روستاهايمان را آباد كند.
وي در پايان با حياتي و ضروري خواندن وجود و تقويت رشته كشاورزي در كشور خاطر نشان كرد: توليد مواد غذايي از توليد مشتقات نفت بسيار مهم تر است، تا زماني كه خورشيد به كشور ايران مي تابد مي توانيم بهترين مواد غذايي را توليد كنيم و آنها را جايگزين نفت سازيم و حتي به صادر كردن آنها اقدام كنيم .كشاورزي است كه مي تواند نجات بخش مردم ايران باشد .

* باقرنيا: اقبالي گنجينه لطايف است

محمد باقرنيا، معاون آموزش دانشكده همدان نيز در ادامه مراسم به سخنراني پرداخت و در ابتدا آيه نور را براي حاضرين قرائت و تفسير كرد و ادامه داد: علم و انبياء و عالمان همه گرداگرد نور مي چرخند و از يك منبع تغذيه مي شوند، نور مركز ثقل جماد و نبات و انسان است.
وي افزود: در قاموس انسان هاي موفق سه كلمه بيشتر به چشم نمي خورد نظم، ايمان و تلاش كه همه در علي اقبالي جمع است.
باقرنيا مفاخر و ابنيه و آثار را مجموعه‌اي دانست كه هويت هر فرد به آنها منوط است و تأكيد كرد: اين هر سه نيز در اقبالي وجود دارد و او به همراه آثار و مؤسساتي كه بنا كرده جزو هويت ملي ما محسوب مي‌شود.
وي در پايان سه خصوصيت اقبالي را توصيف كرد و ادامه داد: ايشان گنجينه لطايف است چرا كه خاطرات بسياري از 80 سال پيش دارد كه به تفصيل بيان مي‌كند و حاوي نكات مهم و ظريفي است، او كثير الخير است و اديب.

* شكوفه اقبالي: عشق به ايران؛ سر لوحه كارهاي اقبالي

سپس شكوفه اقبالي، نخستين فرزند علي اقبالي ضمن تشكر از رييس انجمن مفاخر و استادان و دانش پژوهاني كه در اين جلسه حضور داشتند گفت: پيش از اين كه بخواهم در باره صفات پدرم بگويم بايداز مادر فرهيخته ام ياد كنم كه امروز در جمع ما نيست و به سوي ابديت پرواز كرده است.
وي ادامه داد: مهرانگيز اشرفي در موفقيت‌هاي پدرم و فرزندانش سهم بسزايي داشت و حالا كه در جمع ما حضور ندارد جا دارد كه از او ياد كنيم.
وي در مورد پدرش عنوان كرد: او عشق به ايران و آموزش عالي و عشق به نسل جوان را سر لوحه كارهايش قرار داد و همواره به ما توصيه مي‌كرد كه تاريخ پر افتخار ايران را مطالعه كنيم .
وي همچنين از سخت كوشي پدر ياد كردو افزود: پدرم اهل تبليغ براي خودش، كارش و فرزندانش نبوده و نيست و از ويژگي‌هاي بارز شخصيت او شفافيت و صراحت گفتار است و من همواره او را سخت‌كوش و پويا ديده‌ام.
وي همچنين خاطرنشان كرد: پدرم در هر دوره با ويرانگري نسل جوان مبارزه كرد و در محيط دانشكده مانع پيشرفت ابتذال شد.
در پايان جلسه علي اقبالي در صدمين سالروز زندگي‌اش به جايگاه آمد و لوح تقدير و هديه خود را از دستان مهدي محقق، رييس انجمن آثار و مفاخر فرهنگي دريافت كرد.
وي در چند كلام كوتاه از حضار تشكر كرد و گفت: من خودم را شايسته اين همه بزرگواري نمي‌دانم. توصيه من به شما اين است كه در هر حال مأيوس نشويد و عقب‌نشيني نكنيد در حفظ مملكت هم پشتيبان هم باشيد و ايمان و عقيده خود را عوض نكنيد.